Red Earth Tales

Posted Posted in News

A voluble Kanhaiya and the silent Kerala murders

You may not have heard of Sadanandan Master. One dark night in 1994, days short of his sister’s wedding, the school-teacher in Kerala was pulled out of a bus by CPI(M) workers and pinned to the ground. His face was slammed into the mud and his legs severed from his body with an axe. Last month, in the same week that Kanhaiya Kumar became a symbol of free speech, a younger man from the RSS, Sujith, was dragged out of his home and hacked to death in front of his parents and mentally challenged brother. As his frantic cries sliced through another dark night, Kanhaiya’s speech was being played on loop and the CPI(M) raised his right to free speech in Parliament. You may, therefore, be excused for not having heard of Sujith either—not when he lived, especially not when he died. Sujith’s death was taken away from him, much like his life.

A few days after Sujith’s murder, a young auto driver, Biju, from the RSS again, was attacked whilst ferrying schoolchildren, leaving him battling for life and the children traumatised. But these children, although scarred, will survive and reach adulthood, much like the 40 students in 1999 who watched as the gentle Jayakr­ishnan Master was hacked to death during class. Traumatised children? Yes, but not enough for a little boy to identify one of the main acc­used by his hairstyle as the killer—a CPI(M) worker.

These aren’t random acts or cases of mob fury, the way the loquacious Kanhaiya defines the 1984 Sikh “riots” while recommending that we read history. These are targeted attacks and they have a history, even if mostly documented by tongue. Remember, the RSS, as the acc­usation stands, has no “intellectuals”! But for those who liken the violence in Kannur to a Bloods vs Crips streetgang-style vendetta saga, the date to roll back to is April 28, 1969—the day of the first killing, of Vadikkal Ramakrishnan, an RSS worker, who was on his way home. His crime? He’d switched sides. This is a consistent casting call: the ones topping the hit list are those who “betray”. Betrayal has bloody consequences in this land of “party villages”—fiefdoms of enforced ideology where the mildest response to those who veer from Marxism is throwing faeces and dirt into their wells.

Every decade has a tombstone for a milestone. The name for the 1970s is Pannunda Chandran, a college student killed in an RSS shakha. The date: September 2, 1978. More names, more dates, but this one sets the context, an oft-used ruse to explain the murders of RSS workers: the 1978 context was an upswing in support for the RSS because of its resistance during the Emergency.

The bodycount mounted and history turned a corner: this sordid and bloody saga was not to remain a one-sided contact sport, and when the government refused to intervene, it became retaliatory, transforming beautiful Kannur into the Sicily of India, with vendetta as its official sport. One at which the CPI(M) still wins.

Since February, there has already been one fatality and two near-fatal attacks on RSS workers. They pass without comment because primetime is only for Kanhaiya and his contemplations. Meanwhile, Sujith is quietly cremated in a ceremony that has a “secular” turnout. The clarion call for civil rights in Delhi is amplified, the human rights violations in Kerala muted. Ghettois­ing murder helps explain it better, especially when the losing side holds an ideology that is abhorrent to the powers that control the discourse.

Amal, a pracharak and most recent victim of this violence, has just regained speech and managed to remember his name, an insignificant development, because the microphones will never reach him. But what of the all-important spurts of “free speech”? Like the one M.M. Mani, a veteran CPI(M) leader, had in 2012 when he waxed nostalgic about the 1980s and the planned killings of opponents! That’s free speech one must support, because in this time of skewed discourse, free speech only has hope of being heard when it tumbles from the lips of those who claim to stand for the oppressed and against intolerance.

(Advaita Kala, an award-winning screenwriter and novelist, is working on a book on the RSS.)

Courtesy: Outlook


యుద్దాలను నిర్వచించినట్టు, ఉగ్రవాదాన్ని నిర్వచించని ఐక్యరాజ్య సమితి

Posted Posted in News

భారత ప్రధాని మార్చ్ ౩౦ నాడు తన బెల్జియం పర్యటన సందర్బంగా అక్కడ స్థిరపడ్డ భారతీయ సముదాయం తో మాట్లాడేటపుడు ప్రపంచం ఎదుర్కుంటున్న సమస్యల పై ముఖ్యంగా ఐక్యరాజ్య సమితి పోషిస్తున్న పాత్ర ను ప్రశ్నించడం జరిగింది.

ప్రధాని నరేంద్ర మోడీ తన ప్రసంగం లో ఐక్యరాజ్య సమితి యొక్క స్థాపన ప్రపంచ యుద్దాల నేపద్యంలో పురుడు పోసుకున్నది. దాంట్లో యుద్ధం అంటే ఏంటిది, ఎందుకు చెయ్యాలి? దానితో వచ్చే లాభ నష్టాలు గురుంచి నిర్దిష్టంగా లిఖిత పూర్వకంగా ఉన్నది. కాని 21 శతాబ్దంలో ప్రపంచం ఎదురుకుంటున్న ఉగ్రవాదానికి సంబంధించి ఎలాంటి నిర్వచనం, వివరణ గాని లేదు అని అన్నారు.

భారత్ దేశం ఎన్నో సంవత్సరాలుగా ఐక్యరాజ్య సమితిని తీవ్రవాదాన్ని నిర్వచించమని కోరుతూ ఉన్నది. తీవ్రవాది అంటే ఎవరు? ఏ దేశం దీన్ని ప్రోత్సహిస్తుంది? ఎవరు వాళ్ళకు మద్దతు ఇస్తున్నారు,  సమర్ధించే వాళ్ళు ఎవ్వరు? ఇలాంటి వాళ్ళను ఎవరు అండగా ఉంటున్నారు? ఒక్కసారి ఈ లాంటి విషయాలు బ్లాక్ అండ్ వైట్ పేపర్ గా బయటికి వస్తే ప్రజలు వాటికీ దూరంగా ఉంటారు అని మోడీ పేర్కొన్నారు.

ఐక్యరాజ్య సమితి ఎప్పుడు దీనిపై స్పందిస్తుంది, ఎట్లా స్పందిస్తుంది అని పక్కన పెడితే, వీటికీ సమాదానం చెప్పకుండా ఆలస్యం చేయడం వలన నష్టం పెరుగుతూనే ఉంటుంది మరియు అది కాలక్రమేనా ఒక అసంబద్దమయిన సంస్థ గా మిగిలే ప్రమాదం కూడా ఉన్నది అని హెచ్చరించారు.

ఈ సమావేశం లో వారు మాట్లాడుతూ ప్రపంచంలోని  చాల దేశాలు తీవ్రవాదాన్ని అమెరికా లో 9/11 దాడుల తరువాతనే గుర్తించనారంబించాయి. కాని భారత దేశం మాత్రం గత 40 సంవత్సరాలుగా ఉగ్రవాదం తో పోరాడుతూనే ఉన్నది అని అన్నారు.

గత సంవత్సరం 90 దేశాలు ఎదో ఒక రూపంలో ఉగ్రవాదానికి గురయినాయి. ఎన్నో వందల వేల మంది తమ ప్రాణాలు కోల్పోవాల్సి వచ్చింది. ప్రస్తుతం ఉగ్రవాదం అనేది ఏ ఒక్క దేశానికో పరిమితమైన సమస్య కాదు, ఇది మొత్తం మానవాళికి దాని మనుగడకు సమస్యగా మారిపోయింది. దీన్ని ఎదుర్కువడానికి ప్రపంచం లోని అన్ని శక్తులు ఏకమై పోరాడాల్సిన సమయం ఆసన్నమయినది అని అన్నారు.


‘భారత్ మాతా కీ జై’ కి వ్యతిరేకంగా ఫత్వా

Posted Posted in News

ఉత్తరప్రదేశ్‌లోని దారుల్ ఉలూమ్ డియోబంద్‌కు చెందిన ఇస్లామిక్ సెమినరీ ‘భారత్ మాతా కీ జై’ అన్న నినాదానికి వ్యతిరేకంగా ఫత్వా జారీ చేసింది. మార్చి 19న జారీ చేసిన ఈ ఫత్వా శుక్రవారం వెలుగులోకి వచ్చింది. ఇటీవల కొందరు ముస్లింలు ‘భారత్ మాతా కీ జై’ నినాదంపై స్పష్టత కోరుతూ లేఖలు రాశారు.

దారుల్ ఉలూమ్‌కు చెందిన ఇస్లామిక్ సెమినరీ మత పెద్దలు ఈ లేఖలను పరిశీలించారు. విగ్రహారాధనకు ఇస్లాం వ్యతిరేకమని స్పష్టం చేశారు. పవిత్ర ఖురాన్ ప్రకారం ముస్లింలకు దేవుడు ఒక్కడేనని వివరించారు. భారత్ మాత ఓ దేవతామూర్తి కావడంతో ‘భారత్ మాతా కీ జై’ నినాదానికి ముస్లింలు దూరంగా ఉండాలంటూ ఫత్వా జారీ చేశారు.  అయితే జాతీయత, దేశ భక్తికి తాము వ్యతిరేకం కాదని ఇస్లామిక్ సెమినరీ స్పష్టం చేసింది. భారత స్వాతంత్ర్య దినోత్సవం సందర్భంగా ముస్లింలు తమ ఇళ్లపై జాతీయ జెండాను ఎగురవేయాలని ఇటీవల ఓ డిక్రీ కూడా జారీ చేయడం విశేషం.


(ఆంధ్ర జ్యోతి సౌజన్యం తో)


US Academicians Attempts To Replace word ‘India’ with ‘South Asia’

Posted Posted in News

Some of academicians influencing California Department of Education (CDE) to remove a word “India” and replace it with “South Asia” and the word “Hinduism” by referring it as a “religion of ancient India.” These proposed changes are likely to take place for 6th and 7th grade, history-social sciences textbooks. Not only these, words such ‘India’, ‘Hindu’, ‘Hinduism’ and ‘Vedas’ as  are being targeted, in its proposal, which are definitely going to mislead children to understand the real meaning and importance of such words.

Incorrect and conflicting choices of words can impart misinformation to over half a million school children, who learn from these textbooks. Also, CDE textbooks and syllabus get adopted by most of the states’ education departments. Hence it is a matter of concern.

A group of professors including Sheldon Pollock, Robert Goldman, Lawrence Cohen and Sheldon Pollock, under the name of ‘South Asia Faculty Group’ had written to the Department of Education, suggesting that most references to ‘India’ before 1947 be replaced with “South Asia”. The suggestions had created a huge uproar in the Indian-American community based in California.

Earlier this week a petition by a group of scholars named ‘Scholars for People’ and signed by over 18,000 people had asked the commission “Would you presume to deny the reality of India’s existence and history, and its deep significance to Indian American students in California, simply because a few misinformed professors of “South Asia Studies” wrote you a letter recommending you re-educate California’s children in this bizarre manner?”

A large number of students and parents testified at the public hearing of the commission held in Sacramento on March 24th seeking the rejection of these changes.

Bill Honig, the Chair of the Subject Matter Committee of the Commission said at the public hearing that they reject the suggestion for removal of India but agreed to add “South Asia” in parenthesis after most mentions to ancient India. The new recommendations will be forwarded to the State Board of Education for their consideration and the final draft of the framework is to be accepted later this year.

The recommendations will come up for consideration at the California’s State Board of Education’s (SBE) meeting in May.

Dr. Manmohan Vaidya, RSS Akhil Bharatiya Prachar Pramuk tweeted, “The leftist scholars’ bid to undermine India’s glorious identity was foiled by young Hindu activists and HEF in California, USA. Congrats to Hindu activists to successfully oppose & contest the suggestion to replace ‘India’ by ‘South Asia’ in text books in USA”. Dr Vaidya.