మాలెగావ్ పేలుళ్ళ కేసులో నిందుతులుగా ఉన్న 9 మందిని సాక్షాలు లేని కారణంగా విడుదల చేసిన కోర్ట్

Posted Posted in News
FacebookTwitter

సెప్టెంబర్ 8, 2008 నాడు జరిగిన మాలెగావ్ పేలుళ్ళ కేసు లో అరెస్ట్ చేయబడ్డ 9 మంది ని స్పెషల్ మహారాష్ట్ర కంట్రోల్ అఫ్ అర్గానిజైడ్  ఆక్ట్ (MCOOCA) కోర్ట్ ఎలాంటి ఆధారాలు లేని కారణంగా విడుదల చేస్తున్నట్టు ప్రకటించింది. ఈ వార్తను ద హిందూ పత్రిక తెలిపింది.

పేలుళ్ళ తరువాత మహారాష్ట్ర అంటీ టెర్రరిజం స్క్వాడ్ (ATS)  వివిధ ప్రాంతాలలో నూరుల్ హుడా సంసుదోహ, షబ్బీర్ అహ్మద్ మసిఉల్లహ, రాయిస్ అహ్మద్ రజబ్ అల మన్సురి, సల్మాన్ ఫర్సి అబ్దుల్ లతీఫ్ ఐమీ, ఫరొఘ్ ఇక్బాల్ అహ్మద్ మగ్దుమి, మొహమ్మద్ అలీ ఆలం షేక్, ఆసిఫ్ ఖాన్ , బషీర్ ఖాన్ అలియాస్ జునాయిద్, మొహమ్మద్ జాహిద్ అబ్దుల్ మాజిద్ అన్సారి మరియు అబ్రార్ అహ్మద్ గులాం అహ్మద్  లను అరెస్ట్ చేసింది.   వీళ్ళు అందరు నిషేధిత స్టూడెంట్స్ ఇస్లామిక్ మూవ్మెంట్ అఫ్ ఇండియా (SIMI) సభ్యులు అని పేలుళ్ళ ద్వార మాత కలహాలు రగాల్చాలి అనే ఉద్దేశం తో చేసారు అని ATS పేర్కొంది.

FacebookTwitter

ఆచారమా? రాజ్యాంగమా? మతానికి ఏది ప్రమాణం?

Posted Posted in Articles, News
FacebookTwitter

consti

we, the people of India… … hereby adopt, enact and give to ourselves this Constitution.
భారత ప్రజలమైన మేము… … ఇందుమూలముగా ఈ రాజ్యాంగాన్ని స్వీకరించి, చట్ట ప్రతిపత్తినిచ్చి, మాకు మేము ఇచ్చుకొనుచున్నాము.
-అని ప్రకటిస్తుంది మన రాజ్యాంగం పీఠిక.
తమ సౌకర్యం కోసం ప్రజలు రూపొందించుకున్న రాజ్యాంగం ప్రజలకంటే గొప్పదికాదు. ప్రజల కోసమే రాజ్యాంగం తప్ప రాజ్యాంగం కోసం ప్రజలు కారు. రాజ్యాంగమనేది అపౌరుషేయం కాదు. అక్షరం కూడా మార్చరాని శిలాశాసనం కాదు. ప్రజలకు ప్రాతినిధ్యం వహించే పార్లమెంటు దేశ అవసరాన్ని బట్టి దాన్ని ఎప్పుడైనా, ఎలాగయినా మార్చవచ్చు. రాజ్యాంగం అమల్లోకి వచ్చాక ఇప్పటికి వంద సవరణలు అయ్యాయి. భవిష్యత్తులో ఇంకా కొన్ని వందల సవరణలు కావచ్చు. ఇప్పుడున్న రాజ్యాంగం పనికిరాదు అని ప్రజలు మునుముందు తలచే పక్షంలో దాన్ని మొత్తంగా ఎత్తిపారేసి, ఇంకో రాజ్యాంగ నిర్మాణ సభ ద్వారా కొత్త రాజ్యాంగాన్ని రాసుకోనూ గలరు.
మనలో కొంతమంది కలిసి తమకు సంబంధించిన కొన్ని విషయాలకు, కొన్ని రంగాలకు, కొన్ని వ్యాపకాలకు, అవసరాలకు ఒక పద్ధతిని, కట్టుబాటును ఏర్పరచుకొంటూ అగ్రిమెంటు రాసుకున్న పక్షంలో – ఆ ఒడంబడిక ఆయా విషయాలకు, అందులో ఉల్లేఖించిన అంశాలకు మాత్రమే కదా వర్తించేది? ఆ మనుషులకు సంబంధించిన మిగతా జీవన వ్యవహారాల్లో, అగ్రిమెంటులో పేర్కొనని సమస్త విషయాలపై ఎలా నడుచుకోవాలి అన్నదానికి సదరు అగ్రిమెంటు ప్రాతిపదిక కానేరదు కదా?
ప్రజల జీవితాలకు సంబంధించి రాజ్యాంగంలో పొందుపరచని అంశాలు, రాజ్యాంగ పరిధిలోకి రాని విషయాలు సవాలక్ష ఉన్నాయి. వాటిపై ఎలా నడవాలి, ఎలా ఉండాలి అన్నది ప్రజలే కదా తేల్చుకోవలసింది? వాటిపై కూడా రాజ్యాంగానిదే పెత్తనం… రాజ్యాంగ సూత్రాలకు లోబడే వాటిపైనా నిర్ణయం జరగాలి – అనడం సమంజసమేనా?
శబరిమల గుడిలో మహిళల ప్రవేశం వివాదానే్న చూడండి.
హిందువులకు సంబంధించిన అన్ని దేవాలయాలలోలాగే అయ్యప్ప గుళ్లు అన్నిటిలోనూ పురుషులతో బాటు స్ర్తిలనూ అనుమతిస్తారు. ఒక్క శబరిమలలోని ప్రధాన ఆలయంలో మాత్రమే 10 నుంచి 50 ఏళ్ల లోపు వయసుగల మహిళలను రానివ్వరు. అది అనాదిగా వస్తున్న ఆచారం. ఆ వయోవర్గం వారికి రుతుస్రావం అయ్యే అవకాశం ఉన్నది కనుక, నైష్ఠిక బ్రహ్మచారి అయిన అయ్యప్పస్వామి సన్నిధిలోకి ఆ ఈడు ఆడవారు రాకూడదని నియమం. దాన్ని అయ్యప్ప భక్తురాళ్లలో ఏ ఒక్కరూ వ్యతిరేకించలేదు. హిందూ మతం మీద, ధర్మం మీద, హైందవ దేవీ దేవతల మీద విశ్వాసం ఉన్న ఏ ఒక్కరికీ ఆ విషయంలో అభ్యంతరం లేదు.
మతమనేదే ఒక విశ్వాసం. అసలు దైవమే ఒక నమ్మకం. దేవుడికి సంబంధించిన విషయాల్లో సంప్రదాయమే ప్రమాణం. అనూచానంగా వస్తున్న ఆచారమే శిరోధార్యం. ఆ వివేకంతోటే కేరళలో వెనుక రాజ్యమేలిన కమ్యూనిస్టు నాస్తిక ప్రభుత్వాలు కూడా న్యాయవివాదం తలెత్తిన ప్రతిసారీ శబరిమల ఆలయంలో మహిళల ప్రవేశం విషయంలో ఆచారాన్ని మార్చరాదని గట్టిగా వాదించాయి. ఇందుకు సంబంధించి సంప్రదాయాన్ని గౌరవిస్తూ తిరువాన్కూరు దేవస్వోం బోర్డు చేసిన నిర్ణయాలను లెఫ్ట్-రైట్ తేడా లేకుండా కేరళ ప్రభుత్వాలన్నీ సమర్థిస్తూ వచ్చాయి. అందువల్ల మహిళల సమానత్వానికీ, వారి రాజ్యాంగ హక్కులకూ పుట్టి మునిగిపోతోందంటూ పనిలేనివాళ్లు దావా వేస్తే కేరళ హైకోర్టు న్యాయపరమైన అన్ని అంశాలనూ పరిశీలించి, అందరి వాదనలూ విని, నిషేధాన్ని బలపరిచింది. ఎప్పటినుంచో ఆచరిస్తున్న విధానాన్ని మార్చవలసిన అవసరం ఎంతమాత్రమూ లేదని 1991లోనే ఉన్నత న్యాయస్థానం తేటతెల్లం చేసింది. నిషేధాన్ని ఒక వేళ ఎత్తేసినా శబరిమల వెళ్లి స్వామి దర్శనం చేసుకోవాలన్న ఆలోచన ఏకోశానా లేనివాళ్లు హిందూ మతంపై రాళ్లేయడమే ధ్యేయంగా శబరిమల వివాదాన్ని ఆ తరవాత కూడా అడపాదడపా కెలుకుతూనే ఉన్నారు. దావాలు ఎన్ని పడినా, మత వ్యవహారాల్లో సంప్రదాయమే అనుసరణీయమన్న వైఖరినే న్యాయస్థానాలు ప్రకటిస్తూ వచ్చాయి.
ఈ నేపథ్యంలో ఆలయాన నిషేధం ఎత్తేయాలంటూ వీరనారులు కొందరు కొత్తగా ఇంకో వ్యాజ్యం వేయటం వింతకాదు. ఎటొచ్చీ- దాన్ని విచారణ చేస్తూ సర్వోన్నత న్యాయస్థానంలో ముగ్గురు న్యాయమూర్తుల ధర్మాసనం చేస్తున్న వ్యాఖ్యలూ, విసురుతున్న సవాళ్లే విడ్డూరం.
ఆచారం ఏమిటన్నది కాదు… రాజ్యాంగ సూత్రాలే ముఖ్యం. సమానత్వ రాజ్యాంగ సూత్రానికి విరుద్ధంగా ఆలయ ప్రవేశంలో లింగవివక్ష చూపుతున్నారన్న ఫిర్యాదును తీవ్రంగా పరిగణిస్తున్నాం. రాజ్యాంగ నిబంధనల ప్రాతిపదికపైనే ఆ నిషేధం చెల్లుబాటుపై నిర్ణయం చేస్తాం – అని ధర్మాసనం ఉవాచ. రాజ్యాంగం అమల్లోకి రావడానికి చాలా ముందు నుంచే ఆ ఆచారం ఉంటే మాకేమిటి? అది ఉండాలా ఊడాలా అన్నది రాజ్యాంగాన్ని బట్టి మేమే నిర్ణయిస్తాం అన్నారు మాన్య న్యాయమూర్తివర్యులు.
లౌకిక వ్యవహారాలన్నిటిలోనూ రాజ్యాంగం శిరోధార్యం అన్నది నిర్వివాదం. కాని ఎవరి విశ్వాసాన్నిబట్టి ఎవరి మతాన్ని వారు అనుసరించడానికి రాజ్యాంగమే సంపూర్ణ స్వేచ్ఛ ఇచ్చినప్పుడు, మళ్లీ ఆ మత విశ్వాసాల్లో ఏది తప్పు, ఏది ఒప్పు అన్నది న్యాయస్థానాలు ఎలా నిర్ణయించగలవు? అనేక వేల సంవత్సరాల నుంచీ అవిచ్ఛిన్నంగా కొనసాగుతూ వస్తున్న పవిత్ర ఆచారాలను, మత సంప్రదాయాలను లౌకిక జీవనానికి సంబంధించిన రాజ్యాంగపు తూనికరాళ్లతో తూచడం సరైనదేనా? ఆలయ ప్రవేశాల పద్ధతిని రాజ్యాంగబద్ధంగా మార్చేస్తామనే వారు, ఆలయాల్లో పూజా విధానాలను, దేవుడిని సేవించాల్సిన తీరును కూడా ఇక రాజ్యాంగబద్ధంగా తామే నిర్ణయస్తారా?
ఒక మతానికి సంబంధించి అనుసరిస్తున్న ఫలానా విధానం మీద ఆ మతానికి చెందిన వారి నుంచి అభ్యంతరం వస్తే… తమకు అన్యాయం జరుగుతున్నదని నిజమైన భక్తులో, భక్తురాండ్రో ఫిర్యాదు చేస్తే న్యాయస్థానం అటువంటి మొరను ఆలకించిందంటే అర్థం ఉంది. కాని భక్త్భివం ఉన్న దాఖలాలు ఏకోశానాలేని వారు, హిందూ ధర్మం మీద కనీస గౌరవం, విశ్వాసం లేనివాళ్లు, కేవలం హిందూ మతాన్ని భ్రష్టుపట్టించటమే పనిగా పెట్టుకున్న వాళ్లు, హిందువులను ద్వేషించే అన్యమత వర్గాల చేతిలోని పనిముట్లు తీరికూర్చుని రాజ్యాంగ సూత్రాలను అడ్డం పెట్టుకుని చేసే గొడవల మీద సర్వోన్నత న్యాయస్థానం విలువైన సమయాన్ని వెచ్చించటం ఎంతవరకు భావ్యం?
రాజ్యాంగ చట్టం సజావుగా అమలయ్యేట్టు చూసేందుకే న్యాయవ్యవస్థ ఉన్నది. అది ఎవరూ కాదనరు. తగవు వచ్చినప్పుడు న్యాయస్థానం ఇచ్చే తీర్పుకు ఎవరైనా కట్టుబడాలి. అదీ నిజమే. కాని న్యాయస్థానాల నిర్ణయాలకే నిలకడ లేదు. కిందికోర్టు ఇచ్చిన తీర్పును పై కోర్టు కొట్టేస్తుంది. పై కోర్టు ధర్మ నిర్ణయాన్ని దానికంటే పైకోర్టు కొనగోటితో తోసిపారేస్తుంది. న్యాయ రంగంలో సర్వోన్నతమనుకునే సుప్రీంకోర్టే తాను లోగడ ఇచ్చిన ఒక తీర్పు చాలా తప్పు, దాన్ని వెనక్కి తీసుకుంటున్నాం అని ఈ మధ్యే నాలుక కరచుకుంది. గతంలో ఉన్నత న్యాయస్థానాలు పూర్వాపరాలన్నీ సాకల్యంగా పరిశీలించి ధ్రువీకరించిన శబరిమల ఆలయ ప్రవేశ విధానాన్ని సర్వోన్నత న్యాయస్థానం ఇక ముందు తలకిందులు చేసినప్పటికీ అదే తిరుగులేని న్యాయంగా కలకాలం నిలుస్తుందన్న గ్యారంటీ లేదు. ఈ లెక్కన కోర్టు తీర్పుల ప్రకారం ఆలయ నియమాలు మారుతూ పోతే… ఫలానా రోజున గుడిలోకి స్ర్తీలను వెళ్లనిస్తారో లేదో ఆ సమయానికి అమల్లో ఉండే కోర్టు తీర్పును బట్టి ఆధారపడుతుంది. మొత్తం ఆలయ వ్యవస్థే నవ్వులపాలవుతుంది.
కోర్టులనిబట్టి, బెంచినిబట్టి, వాటిలోని జడ్జిల భావాలను బట్టి తీర్పులు మారుతూ పోయేటప్పుడు – అచంచల భక్తి, విశ్వాసాలకు సంబంధించిన మత వ్యవహారాలను ఆది నుంచీ అనుసరిస్తున్న ఆచారాన్ని బట్టే పోనివ్వటం మంచిది కాదా? లౌకిక వ్యవహారాల నిమిత్తం రాజ్యాంగాన్ని తమకు తాము ఇచ్చుకున్న ప్రజలకు దైవం, ధర్మం, పవిత్ర పూజా విధానాల విషయంలో అనాదిగా చెరగని, చెదరని సంప్రదాయాన్ని నిర్నిరోధంగా అనుసరించే స్వేచ్ఛ లేదా?
పోనీ – రాజ్యాంగ సూత్రాలకు లోబడే మతాచారాలు కొనసాగాలన్న వాదమే సరైనదని అంగీకరిద్దాం. మరి ఆ న్యాయం అన్ని మతాలకూ సమానంగా వర్తించాలి కదా? హిందూ మతానికి చెందిన వేలూ, లక్షల గుళ్లలో ప్రతిచోటా స్ర్తి, పురుషులకు సమాన ప్రవేశం ఉంటేనేమి… ఏదో బలమైన కారణాలవల్ల, భక్తుల మేలుకోరి శబరిమల, సింగనాపూర్ లాంటి ఒకటి రెండుచోట్ల మహిళలకు అనుమతి నిరాకరించడంవల్లే మహిళల సమానత్వ హక్కుకూ, వారికి రాజ్యాంగం ప్రసాదించిన స్వాతంత్య్రానికీ చేటు దాపురించిందని గోలగోల చేస్తున్న వారికి ఇతర మతాలలో దానిని మించిన లింగవివక్ష కంటపడుతుందా? సాధారణంగా ఏ మసీదులోనూ పురుషులతో కలిసి ప్రార్థనలు జరపడానికి మహిళలను అనుమతించరు. అది లింగవివక్ష కాదా? మహమ్మదీయ ప్రార్థనాస్థలాలన్నిటా స్ర్తిలకు సమాన హక్కు ఉండాలని శాసించే దమ్ము న్యాయస్థానాలకు ఉన్నదా?
క్రిమినల్ న్యాయం అందరికీ వర్తించేటప్పుడు సివిల్ కోడ్ మాత్రం మతాలతో నిమిత్తం లేకుండా దేశంలోని పౌరులందరికీ సమానంగా వర్తించవద్దా? భార్య ఉండగా మారుమనువు హిందువులకు నేరం. మహమ్మదీయుడు ఎంతమందినైనా నిరభ్యంతరంగా పెళ్లాడవచ్చు. హిందూ దంపతులకు విడాకులు కావాలంటే కాళ్లరిగేట్టు కోర్టుల చుట్టూ తిరగాలి. ఎన్నో కౌన్సిలింగులకు హాజరుకావాలి. నానా అవస్థలు పడాలి. అదే మహమ్మదీయుడు మూడుమార్లు తలాక్ అని ఉచ్చరిస్తే చాలు పెళ్లి పెటాకులు అయిపోయినట్టే. విడాకులు ఇచ్చేసినట్టే. ఇది వివక్ష కాదా? తలాక్ పద్ధతి మూలంగా ముస్లిం స్ర్తిలకు తీరని అన్యాయం జరుగుతోందంటూ ఈ మధ్య ఎవరో కోర్టుకెళ్లారు. తమ పర్సనల్ లా రాజ్యాంగానికి అతీతమైనదనీ, దానిలో తలదూర్చే హక్కు సుప్రీంకోర్టుకు లేదని ముస్లిం పర్సనల్ లా బోర్డు వారు సర్వోన్నత న్యాయస్థానానే్న బాహాటంగా హెచ్చరించారు. వారి విషయంలో న్యాయ ధర్మాసనం ఏమి చేస్తుంది? మతాచారాలు రాజ్యాంగ నిబంధనలకు లోబడి ఉండవలసిందేనంటూ చేవలేని హిందువులకు చెబుతున్న నీతులను మసీదుల్లో స్ర్తిల ప్రవేశాలు, తలాక్‌ల విషయాల్లో మహమ్మదీయులకూ మాన్య న్యాయమూర్తులు బోధించగలిగితే మంచిదే. కాని బోధించగలరా? అన్యమతాలకేమో వారి ఆచారమే ముఖ్యం… హిందువులకు మాత్రమే రాజ్యాంగం ప్రమాణమూనా? ఇదేనా సమానత్వమంటే?

FacebookTwitter

Hindu groups in California oppose the proposed revisions to school textbooks

Posted Posted in Articles, News
FacebookTwitter

rtxd9rn

The Hindu American Foundation (HAF), a non-profit advocacy group of the Hindu American community, says the suggested revisions to public school textbooks in California reinforce cultural stereotypes and historical inaccuracies.

California reviews its textbooks and teacher guidelines every six years, with this year being a year of review. The state education board is scheduled to issue a final draft of the guidelines for changes in May. As the date nears, HAF has been making its protest louder. On April 6, the organization launched a social media campaign, #DontEraseIndia, urging “correction of inaccuracies.”

“People are passionate about the way they are portrayed in history. We welcome that and invite them to participate in the lengthy public comment and review process,” Bill Ainsworth, communications director at the California department of education said in an email. Past reviews have sparked spirited debates, Ainsworth noted, citing discussions surrounding the so-called “comfort women” in World War II, the role of LGBT Americans in California history, the Armenian genocide, and the discrimination faced by Sikh Americans.

South Asia or India

Hindu groups such as HAF have particularly opposed a proposed suggestion to replace “India” with “South Asia” in textbooks. The group of South Asian faculty contracted to review the textbooks has suggested replacing India with South Asia at various places in the Californian text framework. For example:

Current text: In this unit students learn about ancient societies in India.

Suggested change: In this unit students learn about ancient societies in South Asia.

Or

Current text: A flourishing urban civilization developed in India from as early as 3300 BCE along the Indus River.

Suggested change: A flourishing urban civilization developed in South Asia from as early as 3300 BCE along the Indus River.

Or

Current text: Along the northern edge of the agricultural regions of China, India, Persia and Rome, in the steppe grasslands, pastoral nomad societies moved east and west.

Suggested change: Along the northern edge of the agricultural regions of China, South Asia, Persia and Rome, in the steppe grasslands, pastoral nomad societies moved east and west.

The reason behind these suggestions is that certain parts referred to as ancient India are now in Afghanistan, Pakistan, or Bangladesh, according to the South Asian faculty (pdf).

Hindu groups have also opposed certain depictions of Hinduism and related beliefs. For instance, South Asian faculty has proposed to remove a reference to river Saraswati—a river mentioned in ancient Indian texts and believed to have disappeared around 4,000 years ago.

The river is considered holy by many Hindus. Soon after the Narendra Modi-led Bharatiya Janata Party government came to power in India in May 2014, they launched efforts to trace Saraswati. Several states in India are trying to find and establish the existence of the perhaps mythical river.

Objections from Hindu groups are also targeted at proposed edits like removing the mention of Hinduism’s acceptance of religious diversity, removing mentions of contributions of Hindu sages of non-Brahmin backgrounds, and linking Hinduism with caste.

Political agendas

In a February 2006 cover story, Siliconeer, a monthly magazine for south Asians on the west coast, said the changes in curriculum that HAF was pushing for reflected “chauvinistic political agendas, seeking to equate the history of India with the history of Hinduism, and the living, diverse religion of Hinduism with a Brahmanical, Vedic religion frozen in time for thousands of years.”

The magazine also said that HAF was a front organisation of the Hindu fundamentalist and hardline group, Rashtriya Swayamsevak Sangh. HAF has denied any such connection.

Several south Asian scholars have also raised concerns about the motives of these Hindu groups.

In a letter (pdf) to the California board of education in November 2005, Michael Witzel, Wales Professor of Sanskrit at Harvard University, said that the Hindu groups were lobbying to hide India’s history of caste apartheid, gender disparity, and sectarian violence. Witzel’s letter represented four dozen scholars.

“The proposed revisions are not of a scholarly but of a religious-political nature, and are primarily promoted by Hindutva supporters and non-specialist academics writing about issues far outside their areas of expertise,” Witzel said. “There are ill-concealed political agendas behind these views that are well-known to researchers and tens of millions of non-Hindu Indians, who are routinely discriminated against by these groups.”

FacebookTwitter

భారత ఉప ఖండంలో ఇస్లాం విసురుతున్న సవాళ్ళు

Posted Posted in Articles
FacebookTwitter

భారత దేశం లోని పంజాబ్, బెంగాల్ ప్రాంతాలను ప్రధానంగా చీల్చుకుంటూ 1947 ఆగష్టు 14నాడు  ప్రపంచ పటం లో పాకిస్తాన్ పేరుతో ఒక కొత్త దేశం ఏర్పడింది. అది ఏర్పడటానికి ప్రధాన కారణం ముస్లింలు ప్రచారం చేసిన ద్విజాతి సిద్ధాంతం. ఆ రోజుల్లో ముస్లిం లీగ్ నాయకులు ఏమి దాచుకోకుండా ముస్లిం మెజారిటీ కలిగిన దేశంగా మాకు ఒక ప్రత్యేక దేశం కావాలి అని ప్రకటించారు. ముస్లిం లీగ్ ప్రారంభం అయిన 1906 నుండి బెంగాల్ మరియు పంజాబ్ లలో విపరీతమైన మాత మార్పిడులు, ముస్లింల అక్రమ వలసలు జరిగాయి. ఏ భుభాగాలలోనయితే ముస్లింల ఆక్రమణ  ఎక్కువగా జరిగిందో, ఆ భూభాగాలు ముస్లిం మెజారిటీ ప్రాంతాలుగా మారిపోయి విభజన సమయంలో పాకిస్తాన్ లో చేర్చబడ్డవి. అప్పటి నుండి ఆ దేశంలో ముస్లిం జనాభాను విపరీతంగా పెంచే ప్రయత్నం జరుగుతూ వస్తూనే ఉన్నాయి. ఇది జగమెరిగిన సత్యం.

బంగ్లాదేశ్ లోని  కొంత మంది నాయకులు 1971 లో స్వతంత్ర  బంగ్లాదేశ్ కోసం పోరాటం ప్రారభించారు. దానికి భారత్ పూర్తిగా సహకరించి పాకిస్తాన్ తో యుద్ధం చేసి స్వతంత్ర దేశంగా ఏర్పాటు చేయించింది.  ఒక ప్రత్యేక దేశంగా ఏర్పడిన బంగ్లాదేశ్ ప్రారంబంలో తమ రాజ్యాంగంలో లౌకిక వాదానికి ప్రత్యేక చోటు కల్పించింది. 1988 జూన్ 8 నాడు 8 వ రాజ్యాంగ సవరణలో భాగంగా బంగ్లాదేశ్ ను ఇస్లామిక్ రాజ్యంగా ప్రకటించారు. అప్పటి నుండి బంగ్లాదేశ్ ఇస్లామిక్ రాజ్యంగా మారిపోయింది. షేక్ హసీనా నేతృత్వం లోని అవామీ లీగ్ ప్రభుత్వం ఏర్పడిన తరువాత 2011 జూన్ ౩౦ నాడు చేసిన రాజ్యాంగ సవరణలో లౌకిక వాదాన్ని రాజ్యాంగ ప్రధాన సూత్రాలలో ఒకటిగా ప్రకటించింది, అంత మాత్రాన అ దేశం ఇస్లాం రాజ్యం అనే పదాన్ని  తొలగించలేదు. రాజ్యాంగం లోని 2 (A) అధికరణ, ఇస్లాం ను అధికారిక మతం గా పేర్కొంటుంది. మరో పక్క అదే రాజ్యాంగ ప్రధాన సూత్రాలలో 12 వ అధికరణం ప్రకారం లౌకిక వాదం గూడా ఉంది. పరస్పర విరుద్ధమయిన ఈ రెండు విషయాలను పేర్కొనడం గమనార్హం. ఇది పోసిగేది కాదు. బంగ్లాదేశ్ ఏర్పడిన నాటి నుండి  ఆ దేశాన్ని ఇస్లామీకరణ చేయటం జరుగుతూనే ఉంది.

ఉపాధి అవకాశాల కోసం గల్ఫ్ దేశాలకు వెళ్ళుతున్న బంగ్లాదేశ్ యువత అక్కడ ఇస్లాం ప్రభావానికి లోనవుతుంది. దాని ప్రభావం కారణంగా ఇస్లామిక్ సంస్థ అయిన ఐ.ఎస్.ఐ.ఎస్ ఇటీవల కాలంలో బంగ్లాదేశ్ లోని పట్టణ, గ్రామీణ ప్రాంతాల వారికీ చేరువ అవుతూ విసృతంగా పెరుగుతోంది. ఇది రెండు రకాల ప్రభావాన్ని చూపిస్తుంది. 1. బంగ్లాదేశ్ లో లౌకిక వాదులు, హేతు వాదులుపై ముస్లింలు అయినప్పటికీ వారిపై దాడులు, హత్యలు పెరుగుతూనే  ఉన్నాయి. అందుకు తాజా ఉదాహరణ రాజ్ షాహీ విశ్వవిద్యాలయ ఆచార్యుడు సిద్దికి ని హతమార్చడం. దానికి తమదే బాధ్యత అని బహిరంగంగా ప్రకటించుకోవడం. 2. బంగ్లాదేశ్ లోని హిందువులు మరియు ఇతర మతస్తుల పై  దాడులు చేస్తూ వారిని నిర్ములించడమో, వెళ్ళగోట్టడమో, ఇస్లాం లోకి మాత మార్పిడి చెయ్యడమో బంగ్లాదేశ్ ఏర్పడిన నాటి  నుండి కొనసాగుతూనే ఉంది.

బంగ్లాదేశ్ ఏర్పడిన సమయంలో అ దేశ జనాభాలో ౩౦ నుండి 40 శాతం వరకు హిందువులు, ఇతర మతస్థులు ఉండేవారు. కాని అది కాల క్రమేణ క్షీణిస్తూ బంగ్లాదేశ్ లో ప్రస్తుతం 90 శాతం ముస్లింలు, 10 శాతం మైనారిటీలు మిగిలారు. వీరిలో 8.5 శాతం హిందువులు, మిగితా 1.5 శాతం క్రైస్తవులు, బౌద్ధులు ఉన్నారు.  ప్రస్తుతం దానికి గల కారణాలు కొద్దిగా విశ్లేషిస్తే విషయం మనకు అర్ధం అవుతుంది. భారత దేశ సరహద్దులలోని ఛిట్టగాంగ్, బరిశల్, ఢాకా, రంగపూర్, సిల్హాట్, రాజషాహి, ఖుల్నా, నిల్ఫమరి తదితర జిల్లాలలో హిందువుల సంఖ్య అధికంగా ఒకప్పుడు ఉండేది. కాని క్రమంగా నిర్ములించబడుతు వచ్చింది. దానితో ఆ జిల్లాలలో ఉన్న హిందువుల సంఖ్య క్రమేపి తగ్గుతూ వచ్చింది. 1974 లో హిందువుల సంఖ్య 13.5 శాతం, 1981 లో 12.3  శాతం, 1991 లో 11.62 శాతం, 2001 లో 9.2 శాతం, 2011 నాటికీ 8.5 శాతం గా తగ్గింది. 2016 గనుక గమనిస్తే అది ఇంకా తగ్గి ఉంటుంది.

ఒక పక్క ఇస్లామిక్ దేశాలు అయిన బంగ్లాదేశ్, పాకిస్తాన్ లో హిందువులు తగ్గిపోతూ ఉంటె, భారత దేశంలో మైనారిటీలుగా ఉన్న ముస్లింల, క్రైస్తవుల జనాభా పెరుగుతూ వస్తుంది. భారతలోని ఉదారవాదులు, అతి ఉదారవాదులు మైనారిటీల సంరక్షకులుగా అవతారమెత్తి వాళ్ళ జనాభా పెరుగుదలకు పరోక్షంగా ప్రోత్సహిస్తున్నారు. దాని పరిణామంగా భారతలో హిందువుల జనాభా 80 శాతం కు పడిపొయింది.

ఇక్కడ ఒక విషయాన్నీ మనం అర్ధం చేసుకోవాల్సిన అవరసం ఉంది. ప్రపంచంలో ఎక్కడ అయిన ముస్లింలు మెజారిటీగా ఉన్న చోట అక్కడి మైనారిటీలను నిర్ములించడమో, వెళ్ళగొట్టడమో లేదా మాత మార్పిడి చెయ్యటమో నిరాటంకంగా సాగిపోతు ఉంటుంది అనేది శతాబ్దాల చరిత్ర చెప్పుతున్న సాక్షం. ఇది మన ఉదారవాదులకు, సెక్యులరిస్టులకు అర్థం అవుతున్నదో కాదో మనకు తెలియదు.

దేశ విభజన తరువాత భారత్ కు రెండు పక్కల రెండు ఇస్లామిక్ దేశాలు ఏర్పడి ప్రతినిత్యం మనకు సవాల్ విసురుతూనే ఉన్నాయి. ఇంకో ప్రక్క భారతలో అంతర్బాగం అయిన కాశ్మీర్ ప్రాంతం లోని కాశ్మీర్ లోయను, పూర్తి ఇస్లామీకరణ చేసి దేశం నుండి విడగొట్టేటందుకు, దశాబ్డులుగా ప్రయత్నం జరుగుతున్నది అనేది ఒక నగ్న సత్యం. ఇది మనకు అర్ధం అవుతున్నదా?

ఇస్లాం ఆక్రమణ స్వభావాన్ని అర్ధం చేసుకొని దాని నుండి కాపాడుకోవడానికి మనం ప్రయత్నం చెయ్యకపోతే నిత్య సంఘర్షణ తప్పదు. ఈ విషయాన్నీ మనం అర్ధం చేసుకోవాల్సిన అవసరం ఉన్నది, అప్పుడు మాత్రమే మనల్ని మనం కాపాడుకోగలుగుతాము.

FacebookTwitter
mansoor ali

ఒకే వ్యక్తి మూడు జాతీయతలు

Posted Posted in Articles, News
FacebookTwitter

51960179

1947 ఆగస్టు 14వ తేది నాడు భారతదేశం నుంచి విడిపోయి ఏర్పడిన పాకిస్తాన్‌ ప్రజల జాతీయత ఒక్కరోజులోనే మారిపోయింది. అంటే జాతీయత అనేది ఒక్కరోజులోనే మారిపోతుంది అనేది భారతదేశ చరిత్ర చెప్పిన పాఠం.  ఆ తదుపరి కాలంలో అనేక రకాల సమస్యలు రావటానికి అదే కారణమైంది. పాకిస్తాన్‌ నుంచి బంగ్లాదేశ్‌ విడిపోయిన తరువాత ఆ బంగ్లాదేశ్‌ ప్రజల జాతీయత మారిపోయింది.  ఒకే వ్యక్తి తన జీవితకాలంలో మూడు జాతుల వ్యక్తిగా గుర్తింపుపొందాడు. అట్లాంటి వేల ఉదాహరణలు మనకు కనబడతాయి. అలాంటి తాజా ఉదాహరణ 77 సంవత్సరాల వయస్సు కలిగిన మన్‌సూర్‌ అలి. బంగ్లాదేశ్‌ సరిహద్దులో నివసిస్తున్నారు. ఆయన జీవితంలో మూడు జాతీయతలు మారారు. పశ్చిమబెంగాల్‌లో ఉన్న గ్రామంలో పుట్టాడు. దేశ విభజన తరువాత ఆ భాగం పాకిస్తాన్‌లో కలిసింది. అప్పుడు పాకిస్తానీ అయ్యాడు. ఆ తరువాత 1971లో బంగ్లాదేశ్‌ ఏర్పడిరది. అప్పుడు బంగ్లాదేశీ అయినాడు. అప్పుడు కూడా సమస్యలే ఎదుర్కొన్నాడు. ఈ మధ్య భారత్‌ బంగ్లాదేశ్‌ మధ్య కుదిరిన ఒప్పందం కారణంగా ఆ గ్రామం పశ్చిమబెంగాల్లో కలిసింది. ఇప్పుడు అతను భారతీయుడు అయినాడు. రేపు మే5న పశ్చిమబెంగాల్ ఎన్నికలలో ఓటు వేయాబోతున్నాడు. అది మన దేశ విభజన పరిణామము.

FacebookTwitter